Grafveld Los Bodegones

We hebben die te danken aan Bernabé Moreno de Vargas, die in zijn Historia de Mérida (1633) schreef dat er buiten de stad zeer opmerkelijke begravingen en graven waren die het volk bodegones noemde, zo'n vierentwintig, en dat het gewelven waren van kleine steen en mortel, binnen glad; hij noteerde zelfs hun afmetingen, tussen zes en acht varas lang, en merkte op dat ze onderling geen orde of samenhang hielden, omdat ieder zijn begraving bouwde zoals het hem goeddacht. Hij las ze als suggrundaria, graven vooral voor kinderen bedoeld, al werden er ook volwassenen van vooraanstaande families in bijgezet.

Het gaat, in de huidige terminologie, om half ondergrondse mausolea overwelfd in opus caementicium, hetzelfde bouwtype dat in het grafveld van de Columbarios enkele honderden meters westelijk overeind bewaard is. De groep hoorde bij de gordel van grafvelden die zich door de zuidelijke en oostelijke voorstad van de kolonie uitstrekte, geleed door de uitvalswegen.

Er is niets meer te zien: het gebied is bebouwd en de naam overleeft alleen als wijknaam. Het belang is even historiografisch als archeologisch, omdat het het documentaire beginpunt is van het onderzoek naar de grafwereld van Mérida. (Locatie benaderend, naar de huidige plaatsnaam.)