Basiliekhuis bij het Romeinse theater

De hoofdgevel lag op het westen, aan een geplaveide noord-zuidstraat. Vanuit een vestibule van 5 m breed kwam men in een bijna vierkante zuilenhof, de symmetrie-as van het huis, met een klein bassin waarvan de afvoer op de grote riolering van het theater uitkwam; de omlopende gangen waren met mozaïeken bevloerd. In de westvleugel zijn drie als cubicula gelezen kamers en een andere die Mélida als triclinium aanwees, zonder voldoende gegevens.

Het opmerkelijkste zijn twee aangrenzende kamers met apsis in het oostelijke deel. De grootste, met een deur van 3,62 m en drie ramen van 1,55 m in de oostmuur, was met mozaïek bevloerd en wordt door haar centrale positie ten opzichte van de hof gelezen als oecus of ontvangstzaal; ze bewaart een rijke beschildering met een lambrisering die marmeren crustae imiteert, rode panelen gescheiden door blauwe banden en, in de apsis, vier op plinten staande menselijke figuren, te dateren in de eerste helft van de 4e eeuw.

Er zijn twee fasen te onderscheiden: de mozaïeken van de apsis-oecus zijn 2e-eeuws en die van de oostzijde en de westelijke gang 4e-eeuws; in de tweede fase werden bouwelementen van het theater zelf hergebruikt. Ten noorden kwamen in de jaren veertig mogelijke baden tevoorschijn. Het functionele verband met het theater blijft onduidelijk. Locatie benaderend binnen het theaterterrein.