Romeinse oeverdam aan de Guadiana

Het meest kenmerkende is de overvloed aan steunberen die het muurwerk verstevigen, en onderaan zijn de uitmondingen van oude afvoerleidingen te zien, die verraden dat het werk niet alleen de rivier keerde: het regelde ook de afvoer van het stadswater naar de bedding. Hij wordt aan de 1e eeuw v.Chr. toegeschreven, dus aan de eerste jaren van de kolonie, wat hem tot een van de stichtingsingrepen in het rivierlandschap maakt, gelijktijdig met de brug zelf.

Zijn belang is vooral dat van een niet-monumentaal civieltechnisch werk: waar de brug de oversteek oploste, loste de dam het omgekeerde probleem op, de rivier die de stad binnendringt. Dat hij tweeduizend jaar later nog als keermuur functioneert, zegt genoeg over de berekening waarmee hij is ontworpen.

Je loopt hem vrij af over de Guadianapromenade, zonder omheining of openingstijden, met de Romeinse brug, de alcazaba en het archeologische terrein Morerías op enkele meters. Onderdeel van het archeologisch ensemble van Mérida, werelderfgoed (UNESCO, 1993).