Kluis van San Serván en San Germán

De overlevering verbindt de plek met Servandus en Germanus, twee soldaten van het Romeinse VII legioen die volgens het verhaal hun status als legionair opgaven om zich in het kluizenaarsleven terug te trekken en het christendom aan te nemen, en die op precies deze plek werden gevangen en onthoofd. De kluis werd in de 15e eeuw gebouwd met aanpassing van de oorspronkelijke abri, zodat het gebouw als omhulling van een eerder grotheiligdom werkt: een schema van kerstening van kluizenaarsplekken dat in het laatantieke en middeleeuwse Extremadura goed bekend is.

De archeologische context van de sierra is opmerkelijk en veel ouder. Er komen de oudste bekende resten van de streek uit, stenen werktuigen van het midden-paleolithicum, en op haar hellingen zijn bijna dertig abri's met schematische rotstekeningen geïnventariseerd, een van de rijkste rotskunstbestanden rond Mérida. De kluis is dus de laatste schakel van een symbolische bezetting van de sierra die in de prehistorie begint.

Je komt er te voet over de paden van de sierra; er is geen omheining, geen openingstijd en geen voorziening, en de staat is ruïneus. Een bezoek zou zonder de klim geen zin hebben.