Grafveld bij de brug

Het volgt het Romeinse patroon om graven langs de uitvalswegen op te stellen, hier aan het begin van de weg die de rivier naar het westen en zuiden overstak. Al in de 17e eeuw tekende Bernabé Moreno de Vargas op dat er aan de andere kant van de rivier nooit bewoning was geweest, en dat wat je daar zag tempels, altaren en begravingen waren, door de Romeinen bij de uitgangen en de wegen geplaatst.

Het werd opgegraven door Antonio García y Bellido, die er twee monografische verslagen aan wijdde, in 1962 en 1966 gepubliceerd in de reeks Excavaciones Arqueológicas en España, onder de titel van het grote Romeinse grafveld bij de uitgang van de brug. Het is dus een van de grafcomplexen van Mérida met goede oude documentatie, al werd de chronologie pas recent herzien, in een eigen studie van José María Murciano Calles in het tijdschrift Anas.

Vandaag is er niets zichtbaar: het gebied ligt onder de bebouwing van de rechteroever, rond Bellavista. Het verdient een punt omdat het een stuk van het suburbane landschap van de kolonie verklaart dat het gewone bezoek aan Mérida volledig negeert. (Locatie benaderend, gerekend van de uitgang van de Romeinse brug op de rechteroever.)